Баяғыда үлкендер «алжыған
ит не өлмейді, не кетпейді,
ауылдың мазасын алды»- деп, ине беріп өлтіріп тастайтын…
Біз Жақсы ит деп асырадық, картайғанда өлімтігін көрсетпейді деп ойладық…
Кетті..
Бірақ қаңғып-қаңғып, қайтып келетін түрі бар…
Иттігін істеді, мына төбет.
Кет десе кетпейді, мұнымен қатарлас ағайындардың иті баяғыда құрығын…
Кет деп кетірдік, кешірдік…
«Кет дегенде итте кетеді» деген сөздің өтірік болғаны ма?..
Адамдарға қауіп төндірген иттерді ататын уақыт келген жоқ па?
Біз қанша айтқанмен, әккі ит үрмей қабатын шығар…
Бұл қақпанға түспейтін кәрі қасқыр секілді…
РАЙХАН МАТАЕВА
