Мамандық таңдау-адам өміріндегі ең маңызды шешімдердің бірі. Өйткені, болашақ тағдырың мен қоғамдағы орның осы бір маңызды таңдаумен ұштасып жататыны бар. Мамандық таңдау тек қызығушылық пен қабілеттен тұрмайды, еңбек нарығындағы сұранысты да назарға алу қажет. Бұл бүгіннің талабы.
Жұмыс күшін озық технологиялар алмастырып жатқан кезеңде, лайықты таңдау жасау да оңай емес. Бірақ, адамның еңбегін өзгерте алмайтын салалар бар. Соның бірі-ветеринария. Тегінде ата-бабаларымыз «жанның садақасы» санаған малдың жайын жетік білген. Ол дейсіз, төрт түліктің өрісі мен жаюын, көбейту технологиясын, тіпті мінез-құлқына дейін таныған. Бабадан келе жатқан шаруашылықты жастардың жалғастырғанын, кейінге жұғысты болғанын қалайсың. Расы керек, мал дәрігері мамандығын көбіне ауылдан түлеген жастар таңдап жатады. Олар мұндай тоқтамды үлкендердің берген ақылымен, төрт түлікті танумен байланыстырады.
Сондай маманның бірі-Ахмет Сергулиев. Ақкөл ауылында туып, осында орта мектепті аяқтаған Ахметтің жасы-34-те.
— Мал шаруашылығы маған таңсық сала емес. Ауылда өстік, қорадағы малды айдап, өріске де шығардық. Мұндағы тұрғындардың тұрмысы төрт түлікпен байланысты ғой. Қолға мал ұстайды. Бір қарағанда ауыр болғанымен, күнделікті тірлігіне төселіп кетесің. Ветеринария мамандығын таңдауыма осы ауылда өскендігім себеп болса керек. Бірақ оған еш өкінбеймін, — дейді қазір Ақкөл ауылы ветеринариялық пунктің меңгеушісі болып қызмет атқаратын Ахмет Серікбайұлы.
Ахмет орта мектепті аяқтаған соң Құлан ауыл шаруашылық колледжіне «Ветеринария» мамандығы бойынша құжат тапсырады. Еңбек жолын өзі туып-өскен ауылда фельшер болып бастайды. Алға қойған мақсатқа жету үшін арнайы білімнің аздық ететіні бар. Осыны түсінген жас маман Тараз инновациялық-гуманитарлық институтыннан «Ветеринария» мамандығы бойынша жоғары білім алады. Мұның арасында отан алдындағы борышын өтеп келеді.
Ветеринария саласында мамандар тапшылығы туралы аз айтылып жүрген жоқ. Шаруасы қауырт, жалақысы төмен жұмысқа орналасып, ауылда тұруды қазіргі жастар қаламайды. Саладағы мәселені туындатып отырған да-осы жайт.
Бірақ Ахмет Серікбайұлы артылатын міндет пен алатын айлықты емес, ата-ананың сенімін, ауыл тұрғындары алдындағы жауапкершілікті алға қойды.
— Жалпы мал дәрігері жануарлардың саулығын сақтап, түрлі аурулардың алдын алып, емдейді. Міндет мұнымен ғана шектелмей, адамдарды қауіпті індеттен сақтауға күш саламыз. Жан-жануарларды емдеу, әртүрлі жұқпалы ауруларға қарсы екпе салу, қан сынамасын алу, қора-жайларды зарарсыздандыру, сырғалап бірдейлендіру, базаға ендіру, малдан алынған өнімдерге бақылау жүргізу біздің күнделікті атқаратын жұмысымыз. Жылдың мезгіліне қарамаймыз және уақытпен санаспаймыз,-дейді Ахмет Сергулиев.
Ахметтің өмірлік жұбайы Әсел Кенже ветерирания мамандығы бойынша білім алған. Қазір Ақкөл ауылы ветеринарлық пунктінде фельшер болып жұмыс жасайды. Отағасымен жұмысы бірге, міндеттері ортақ. Әсел жануарларға алғашқы көмекті көрсетумен қатар, дәрігердің тағайындауларын орындап, алдын алу жұмыстарын жүргізеді. Бұл іске де бейім керек.
Қауырт жұмыс арасында отағасымен кеңесіп, кей тұста білмегендерін толықтырып отырады.
– Мамандықтың қиындығын қатар түсінгендіктен күнделікті өмірде жұмысқа қатысты келіспеушілік туындамайды. Керісінде саладағы жаңалықтарды бірге талқылап, білгенімізді бөлісіп отырамыз,-дейді Әселдің өзі.
Мал дәрігерлері де адам емдейтін ақ халатты абзал жандар сынды аса жауапты міндеттерді орындайды. Атқарған еңбекті ауырсынбай, алдымен адал қызметті алға қойған маман иелерінің жұмысы жастарға үлгі.
Нарбол Қашаған, «Talas tynysy».
