Кей адамдарды шаң қондырмай, ел сөзінен қорғайсың.
Халық төреші екеніне, сенің адамдықтың үлгісі болған адам ол жақсылықтың елесі мен әдемі өтірік екеніне көзің жетеді…
Адамның адамгершілігі сөзімен емес, оның ісінен білінеді.
Әлемнің бүлінгені соншалық, алдыңда тұрған таза, терең ойлы деген жандар, өзінің кім екендігін уақыт келе көрсетеді.
Арсыздың сөзінде шыңдық жоқ, өзің жөн көріп, өзінің батпақты әлеміне қайта барып түседі.
Адамның адамгершілігі оның қызмет дәрежесімен өлшенбейді.
Адал адамның қиындықтарының бірі шыңдық пен жақсылықты барлық адамнан күтуі.
Шыңдықты айтсаң- сыйлас жандарды жоғалтасын.
Айтпасаң өзіңді жоғалтасын.
Бірақ шыңдықты, айтқан сынды дұрыс қабылдауда ерлік.
Адамның жақын адамға ғана мінің айту ол-міндеті.
Оны адамның қабылдауы ішкі дүниесінің түйсігіне байланысты.
Өмір өлімнен сұрапты:- Сені неге адам жек көреді?- деп.
Сонда Өлім:- Себебі сен тәтті өтіріксін, мен ащы шыңдықпын»- деп жауап беріпті…
Әрбір адамның бойында жақсылық қасиет бар, оны көру немесе көре алмау адамның өзіне байланысты…
«Ақылдыны алыс деме, ақылсызды жақын деме» деген халық даналығы.
Іңдет жайлаған күнде де, адам жамандықтың шамының білтесін жағады. Неліктен қиындықта, адамзатты тәубесіне келтірген жоқ?
Өмірдің тәттілігін өліп бара жатқанда білетін шығармыз…
Қорқынышты уланған Әлем. Сөзі жақсы, іші түтін, қорқау қасқырдан жаман, әдемі сөйлейді… Сөздері қандай тамаша, жаныңды ерітеді, оның артында қой терісін жамылған қорқаулар…
Бұл дүниеде ешкім қалмас мәңгілік, тек жұлдыздар қайта туар жаңғырып!
Жаны жұтаң адамдардан Уа, Тәңірім сақтай көрші адамзатты…
РАЙХАН МАТАЕВА
