Ел қамын жеген қайраткер

0

Қазақтың кең даласында ел басқарған азаматтың қадірін атқарған қызметі емес, артында қалдырған ізі айқындайды. Бірі өндірісті өркендетті, бірі ауылға жол жеткізді, енді бірі егіннің көлемін арттырып, халыққа баспана, мектеп, аурухана салдырды. Осындай сан салалы міндетті елдің ортақ мұраты деп қабылдап, қай жерде жүрсе де халықтың тұрмысын жақсартуға күш салған мемлекет қайраткерлерінің бірі – Мұстақым Біләлұлы Ықсанов.

Оның есімі Қазақстанның бірнеше өңірінің әлеуметтік-экономикалық даму тарихымен сабақтас. Оңтүстікте Бет­пақ даланы игеруге, суармалы жерлерді кө­бейтуге араласты. Қызылордада күріш ша­руа­шылығын жаңа деңгейге көтеріп, Сыр бойындағы өндірістік және әлеуметтік өз­герістерге жол ашты. Республикалық дең­гей­де ауыл шаруашылығы, су шаруашылығы мен құрылыс салаларына жетекшілік етті. Ал туған жері Батыс Қазақстанда он жылдан ас­там уақыт өңірдің экономикасы мен әлеу­меттік инфрақұрылымын дамытуға бас­шы­лық жасады.
Мұстақым Біләлұлы 1926 жылғы 30 нау­рыз­да қазіргі Батыс Қазақстан облысының Жә­нібек ауданындағы Байдуков ауылында дүниеге келген. Балалық шағы ашаршылық кезеңіне тұспа-тұс келгендіктен, отбасымен бірге Ресейдің Саратов, Мичурин, Тула об­лыс­тарында, кейін Мәскеу түбіндегі Оре­хово-Зуево қаласында тұрды. Алғашқы бі­лім­ді орыс тілінде алды. Соған қарамастан ту­ған жердің тарихы мен ұлттың рухани мұ­расы отбасындағы тәрбие арқылы сана­сына сіңді.
Үлкендер оның зеректігін бала кезінен бай­қаған. Әсіресе, математикаға қабілетті, күр­делі есептерді тез шығаратын, өлең-жыр­ды да бір естігеннен жаттап алатын зерек болып өсіпті.
Оның отбасында ел тарихына қатысты әң­гімелер де мол еді. Атасы Ықсан Алаштың көр­некті өкілі, ақын Ғұмар Қарашпен туыс­тас болған. Жас кезінде Ғұмарға атқосшы бо­лып, башқұрт пен татар елдеріне бірге са­пар шеккен. Олардың салт-дәстүрі мен әде­биетін жақсы білген.
Кейін Алаш қайраткерлерінің есімін атаудың өзі қауіпті кезең туған кезде бұл әңгімелер отбасында ғана айтылатын. Үлкендерден естіген тарихи деректер мен жыр-дастандар жас Мұстақымның жадында берік орнықты.
Осы ортадан алған тәрбие оның кейінгі өмі­ріне де әсер етті. Елге жауапкершілікпен қа­рау, еңбекке адал болу, қиындықтан қайт­пау сияқты қасиеттері мемлекеттік қызметте жүр­ген жылдарында анық көрінді.
1945 жылы Алматы теміржол технику­мын тәмамдаған соң, Қазақ ауыл шаруашы­лы­ғы институтының су-техникалық факуль­тетінде білім алды. Инженер-гидротехник ма­мандығын меңгерді.
Бұл сол кезеңдегі Қазақстан үшін аса қа­жет мамандық еді. Республикада жаңа жер­лерді игеру, суару жүйелерін кеңейту, ка­налдар мен гидротехникалық нысандар салу жұмыстары қызу жүріп жатқан. Жас ма­манның еңбек жолы да осы үлкен мін­дет­термен тоғысты.

Бетпақдаладан басталған жол

Мұстақым Ықсанов кәсіби жолын Оң­түс­тік Қазақстанда бастады. «Жетісай­құры­лыс» басқармасында өндірістік-техникалық бө­лімге жетекшілік етті, кейін бас инженер, басқарма басшысы қызметтеріне көтерілді. 1958 жылы Бетпақ даладағы ирригациялық құрылыс тресіне басшылыққа келді.
Бұл жылдар оның инженерлік білімі мен ұйымдастырушылық қабілетін шыңдаған үлкен мектеп болды.
Сусыз жатқан даланы игеру үшін су ар­наларын тарту, гидротехникалық нысандар салу, жаңа шаруашылықтар ұйым­дас­тыру қажет еді. Мұстақым Ықсанов ин­женерлік міндетпен қатар, елді мекендерді қа­лыптастыру, өндірісті ұйымдастыру, ма­ман­дарды топтастыру сияқты жұмыстарға да араласты.
Көп ұзамай ол Ильичев аудандық партия ко­митетінің бірінші хатшысы, кейін Оң­түс­тік Қазақстан облыстық су шаруашылығы бас­қармасының бастығы қызметтерін ат­қарды.
Жетісай өңірінде жаңа совхоздар ашы­лып, шаруашылықтар қалыптасты. Тә­жік­станнан, Хорезмнен, Қарақалпақстаннан қа­зақ отбасыларын көшіріп әкелу, оларды жаңа қоныстарға орналастыру жұмыстарын қол­ға алды. Мұстақым Ықсановтың осы өңір­­ді жақсы білуі кейін оның алдына жер тағ­дырына қатысты күрделі мәселе келгенде ерекше маңызға ие болды.

Сырдың бойы жайқалған күріш еді

1960 жылдардың басында Мұстақым Ық­санов Қызылорда облысының басшылы­ғы­на келді. Бұл оның мемлекет қайраткері ре­тінде кеңінен танылған кезеңі болды.
Сыр өңірінің басты мүмкіндігі суар­малы егіншілік екенін бірден түсінді. Сондықтан облысқа келгеннен кейін жер мен суды тиімді пайдалану, күріш шаруашы­лы­ғын өркендету, жаңа алқаптарды игеру мәселелеріне басымдық берді.
Оның Сыр еліндегі алғашқы сапар­ла­ры­ның бірі Шиеліге барып, атақты күрішші Ыбы­рай Жақаевпен кездесуден басталды. Ыбы­рай Жақаев жердің бабын, судың жайын, күріштің қыр-сырын терең білетін тә­жірибелі диқан еді. Мұстақым Ықсанов болса су шаруашылығы мен құрылыс сала­сы­ның маманы ретінде өндірісті кең көлем­де ұйымдастырудың мүмкіндіктерін жақсы меңгерген болатын. Екі қайраткер Сыр бойында күріш атыздығын кеңейтудің маңыз­ды екенін бірден ұғынып, іске кірісті.
Көп ұзамай Сырдарияның сол жаға­лауын­дағы жаңа жерлерді игеру жұмыстары қарқын алды. Суару және құрғату жүйелері салынып, егістік көлемі ұлғайды. Жаңа сов­хоздар құрылды, күріш өсіруге қажетті тех­ника тартыла бастады.
Бұл жұмыстарға республикалық және одақтық деңгейде қаржы бөлініп, құры­лыс трестері құрылды. Шымкентте ор­наласқан Күріш ғылыми-зерттеу инсти­ту­ты­ның Қызылордаға көшірілуі де Сыр өңі­ріндегі ғылым мен өндірістің байланысын күшейтті.
Нәтижесінде, Қызылорда күріш өндіру­ден Кеңес Одағына танылды. Ыбырай Жа­қаев бастаған диқаншылардың даңқы алыс­қа жайылды. Еңбек озаттарының қатары кө­бейді.
Мұстақым Ықсанов жастардың осы іске ара­ласуына да ерекше көңіл бөлді. Егіс ал­қап­тарында жастардың аз екенін байқаған ол комсомол ұйымдары арқылы жас күріш­шілер қозғалысын ұйымдастыруға ықпал етті. 1964 жылы Ыбырай Жақаевтың жас­тар­ға арналған «Жастарға хат» атты үндеуі жа­­­­рияланып, ауыл жастарын еңбекке тар­ту­ға тың серпін берді.
Осылайша, күріш алқабы өндіріс орны ғана емес, жастарды еңбекке баулитын үл­кен мектепке айналды.
Мұстақым Ықсановтың Қызылордадағы қыз­меті күрішпен шектелген жоқ. Су электр стансаларын салу, суармалы жерлерді көбей­ту, ауылдарға жол тарту, елді мекендерді абат­тандыру, колхоздар мен совхоздарда жаңа өндірістік нысандар тұрғызу жұмыс­тары қатар жүрді.
Ол шаруашылықтағы ірі жобалардың нә­тижесі қарапайым халықтың тұрмысынан көрінуі керек екенін жақсы түсінді. Сон­дықтан ауылдың жағдайын жақсартуға, ең­бек адамын қолдауға басымдық берді.
Қызылордадағы өнімді еңбегі Мұстақым Ықсановты республикалық деңгейдегі та­нымал тұлғаға айналдырды. Оны орталыққа қызметке шақырды. Қазақ КСР Министрлер Кеңесі төрағасының орынбасары болып, ауыл шаруашылығы, су шаруашылығы, құрылыс және өндірістік инфрақұрылым мәселелеріне жетекшілік етті.
Кейін Жамбыл облыстық партия ко­митетінің бірінші хатшысы, одан соң Қазақстан Компартиясы Орталық Ко­ми­тетінің хатшысы қызметтерін атқарды.
Бір облыстың суы мен егістігін басқарған инженер енді республика көлеміндегі шаруашылық мәселелерін шешуге араласты. Оның инженерлік тәжірибесі мен ұйым­дастырушылық қабілеті осы тұста кең ау­қым­­да көрінді.

Жер тағдыры – ел тағдыры деп білді

Мұстақым Ықсановтың өміріндегі күр­де­лі мәселелердің бірі оңтүстіктегі жер тағ­дыры­мен байланысты болды.
Кеңестік кезеңдегі әкімшілік шешім­дер салдарынан Қазақстанның оң­түс­тігіндегі бірқатар аумақ Өзбекстан құра­мы­на өткен еді. Кейін бұл жерлерді Қа­зақ­станға қайтару мәселесі көтерілген кезде, өңір­дің жағдайын жақсы білетін Мұстақым Ық­санов арнайы комиссияға жетекшілік етті.
Бұл міндеттің оған жүктелуі заңды еді. Же­тісай мен Мырзашөлдің шаруашылығын да­мытуға, ел қоныстандыруға, совхоздар құру­ға кезінде өзі араласқан.
Замандастарының естеліктерінде сол кез­дегі келіссөздердің күрделілігі айтылады. Қа­зақстанға қайтарылатын аумақтарды анық­тау кезінде Мырзашөл ауданының ор­талығы Гагарин қаласының тағдыры даулы мәселеге айналды.
Құжатқа қол қою қарсаңында Ықсанов жағ­дайдың мәнісін анықтауға тырысып, Дінмұхамед Қонаевпен шұғыл байланыс орнатқан.
Бұл оқиға қайраткердің азаматтық ұс­танымын танытатын маңызды эпизод ре­тінде есте қалды. Кезінде өзі ел қоныс­тан­ды­рып, шаруашылық ұйымдастырған жер­дің тағдыры саяси шешімге тәуелді болған сәт оның жанын ауыртқаны анық.

Туған жерге оралу

1975 жылы Мұстақым Ықсанов Орал об­лыстық партия комитетінің бірінші хат­шы­сы болып тағайындалды.
Туған өңіріне оралғаннан кейінгі он бір жыл оның еңбек жолындағы ең жемісті ке­зең­дердің бірі болды.
Орал қаласында жаңа шағынаудандар бой көтеріп, көпқабатты тұрғын үйлер са­лын­ды. Мыңдаған отбасы жаңа баспанаға ие бол­ды. «Ақжайық» қонақүйі, жаңа әуежай ке­шені, теміржол вокзалы, мәдениет және сау­да нысандары пайдалануға берілді.
Мектептер мен балабақшалар, ауруха­на­лар мен емханалар салынды. Ауыл­дық жерлерде мәдениет үйлері, меди­ци­налық нысандар бой көтеріп, елді мекен­дер­ге су тартылды. Жол қатынасы жақсарды.
Өнеркәсіп саласында машина жасау, құ­ры­лыс материалдарын өндіру, тамақ өнер­кәсібі және ауыл шаруашылығына қызмет көрсететін кәсіпорындардың қуаты артты.
Осы өзгерістердің артында мыңдаған құ­рылысшы, инженер, дәрігер, мұғалім, жұ­мысшы мен диқанның еңбегі тұрды. Ал сол күш­ті ортақ мақсатқа жұмылдыру, басым ба­ғыт­тарды белгілеу, қажетті қаржы мен ре­сурсты табу өңір басшылығының жауап­кер­шілігіне жүктелді.
Мұстақым Ықсанов бұл міндетті он бір жыл бойы ойдағыдай атқарды.
Мемлекеттік қызметтегі еңбегі жоғары ба­ғаланды. Қазақ КСР Жоғарғы Кеңесіне бір­неше рет депутат болып сайланды. КСРО Жо­ғарғы Кеңесінің депутаты болды. Партия съез­деріне делегат ретінде қатысты, Орталық тек­серу комиссиясының мүшелігін атқарды.
Ленин, Еңбек Қызыл Ту, Халықтар дос­­тығы ордендерімен және басқа да мемлекеттік марапаттармен мара­пат­тал­ды. 1961 жылы Қазақстанның еңбек сіңірген құры­лысшысы атағын алды.
Мұстақым Біләлұлы 1991 жылғы 18 қа­ра­шада дүниеден өтті.
Мұстақым Ықсановтың өмір жолына бү­гінгі күннің биігінен қарағанда, оның қыз­метінен ең алдымен елге нақты пайда әке­лу­ге ұмтылған азаматтың болмысы көрінеді.
Ол жердің мүмкіндігін шаруашылыққа ай­налдыруды білді. Су мәселесін ауылдың тұр­мысымен байланыстырды. Ғылым мен өн­дірістің арасын жақындатты. Жастарды ең­бекке тартты. Қала мен ауылдың әлеу­мет­тік жағдайын жақсартуға көңіл бөлді. Жер тағдырына қатысты мәселелерге азаматтық жауапкершілікпен қарады.
Ол өмір сүрген кезеңнің саяси жүйесі бө­лек болғанымен, елге қызмет ету, ха­лық­тың жағдайын жақсарту, туған жердің мүм­кіндігін пайдалану секілді құндылықтар уа­қытқа бағынбайды. Сондықтан оның өмір жо­лы бүгінгі ұрпақ үшін де тағылымды.
Халық арасында айтылатын «Елдің ма­лын емес, қамын жеген азамат» деген сөз оның бүкіл ғұмырын дәл сипаттайды.

Өмірхан ҚОЗЫБАҚ,
ҚР білім беру ісінің үздігі

Толық нұсқасына гиперсілтеме беруді ұмытпаңыз: https://turkystan.kz/article/287124-el-qamyn-zegen-qairatker

Leave A Reply

Your email address will not be published.